Płaskie dachy niewentylowane (o nachyleniu < 6°) są zwane dachami ciepłymi bez warstwy powietrza pod pokryciem dachowym. W celu usunięcia deszczu i stopionego śniegu wykonuje się wewnętrzne koryta spływowe lub montuje się rynny i rury spustowe. Typowa konstrukcja zawiera warstwę paroszczelną (VCL), izolację termiczną i pokrycie dachowe. Warstwy te są układane bezpośrednio na konstrukcji nośnej dachu. Należy upewnić się, czy w konstrukcji nośnej nie znajdują się materiały podatne na gnicie.
Dachy płaskie stosowane są na budynkach wszelkiego typu. Prawidłowo skonstruowany dach nie powinien ulegać zniszczeniom i cierpieć na skutek przecieków.
Jak we wszystkich konstrukcjach budowlanych, w dachach płaskich także będzie występować pewna ilość wilgoci. Może się ona znaleźć w konstrukcji podczas procesu budowania, ale też może wnikać przez przecieki. Wilgoć w formie pary wodnej może również wnikać do dachu przez dyfuzję lub konwekcję. Dyfuzja występuje zawsze, ponieważ żadem materiał konstrukcyjny, nie licząc metali, nie jest kompletnie szczelny dla dyfuzji. Konwekcja (prądy powietrza) może powstawać na skutek istnienia dziur lub źle zamocowanych zakładek warstwy paroszczelnej. Warstwa paroszczelna powinna być szczelna dla powietrza.
Obecnie dysponujemy informacjami na temat zakresu obecności wilgoci w dachach płaskich, na przykład z badań w terenie (por. projekt Klimat 2000 Norweskiego Instytutu Budownictwa). Badania te wykazały, iż dachy płaskie są wyjątkowo wytrzymałe, jeśli wystawi się je na działanie wilgoci, ale będzie ona zawsze obecna w konstrukcji ze względu na dyfuzję pary wodnej przez materiały konstrukcyjne. W zimnej porze roku temperatury w środku budynku są wysokie, zaś na zewnątrz niskie, skutkiem czego ciśnienie pary wodnej wewnątrz jest wysokie, a na zewnątrz niskie. Zatem para wodna będzie przenikać przez konstrukcję ze środka budynku na zewnątrz. Konstrukcje dachu są pod tym względem szczególnie narażone na jej działanie. Poniższe obliczenia ukazują, jak wilgoć rozprzestrzenia się w płaskich dachach niewentylowanych na skutek dyfuzji. W obliczeniach uwzględniono następujące materiały:
|
Konstrukcja |
Opór cieplny R(m2K/W) |
Odporność na przenikanie pary wodnej Zp(m2sGPa/kg) |
|
Protan SE 1,2 + warstwa migracyjna |
0,008 |
83 |
|
EPS gr 250 mm |
6,6 |
64 |
|
Folia PE 0,2 mm |
0,001 |
450 |
|
Beton gr 180 mm |
0,1 |
5 |
|
Suma |
6,7 |
602 |
Przykład: dach płaski w warunkach zimowych
Konstrukcja dachowa składająca się z membrany Protan SE gr 1,2, izolacji termicznej z EPS gr 250 mm, folii PE gr. 0,2 mm i podłoża z betonu gr 180 mm .
Temperatura zewnętrzna wynosi -5°C, z 80% RH, co daje zawartość wilgoci 2.6 g/m3 (320 Pa).
Przenikanie wilgoci wynosi 0,1 g/m2 dziennie. Jeśli temperatura na zewnątrz budynku będzie odpowiednio niska, między warstwą wodoszczelną a izolacją może uformować się kondensacja. Zwykle taka kondensacja schnie, gdy temperatura powietrza na zewnątrz się podnosi. Jednakże w innych warunkach kondensacja także może się pojawić. Latem promieniowanie słoneczne podgrzeje górną warstwę konstrukcji dachowej. Jeśli pomieszczenia pod dachem nie są ogrzewane, wystąpi przenikanie wilgoci w dachu. Wilgoć w konstrukcji w formie kondensacji w wyższej warstwie dachu będzie parować i przenikać w dół konstrukcji do warstwy paroszczelnej. Jeśli warstwa paroszczelna jest wystarczająco zimna, może się na niej uformować letnia kondensacja. Jeśli istnieje miejscowa nieszczelność w warstwie paroizolacji, może to skutkować kapaniem z sufitu, co z kolei może mylnie dawać wrażenie przecieku. Taka migracja wilgoci w dachu (do góry i na zewnątrz zimą, w dół i do środka latem), która niekiedy powoduje powstawanie kondensacji, ukazuje, jak ważne jest, by nie stosować materiałów podatnych na gnicie w środku konstrukcji dachowej płaskich dachów niewentylowanych.
Przykład: płaski dach w warunkach zimowych, bez warstwy paroszczelnej
Konstrukcja dachu składa się z membrany Protan SE gr. 1.2, izolacji termicznej z EPS gr. 250 mm i podłoża betonowego gr 180 mm.
Temperatura na zewnątrz wynosi -5°C z 80% RH, co daje zawartość pary wodnej
2.6 g/m3 (320 Pa).
Temperatura wewnątrz budynku wynosi 20°C z 40% RH, co daje zawartość pary wodnej 6.9 g/m3 (934 Pa).
Jest to przykład identyczny jak powyżej, z tym, że bez warstwy paroszczelnej.
Powyższe obliczenia wykazują, że poziom RH wynosi 100% w górnej części izolacji termicznej. Tam utworzy się kondensacja. Widać dzięki temu, że warstwa paroszczelna jest bardzo ważna ze względu na zawartość wilgoci w dachu płaskim. Obliczenia wskazują także, że zimą pojawiająca się kondensacja zgromadzi się w górnej części konstrukcji, tj. między warstwą wodoszczelną a izolacją termiczną. Jeśli nie będzie warstwy paroszczelnej, konstrukcja będzie mniej szczelna dla powietrza, a przenikanie wilgoci pojawi się także w formie konwekcji. Ten efekt nie został ujęty w powyższych obliczeniach.