Nierozprzestrzenianie ognia w pokryciach dachowych

Klasyfikacja nierozprzestrzeniania ognia (NRO) określa stopień i możliwość jego rozprzestrzeniania się. Używane w procesie budowy materiały posiadają właściwości, które świadczą o ich odporności na działanie wysokiej temperatury i ognia. Istnieje co najmniej kilka aspektów ogniowych związanych z pokryciem dachowym.

Każda membrana, w tym również membrany Protan jako produkt budowlany, muszą przejść badania określające reakcję materiału na wpływ ognia z wykorzystaniem różnych metod badawczych odpowiednich do konkretnego produktu. Wymagania w zakresie odporności ogniowej przekryć i pokryć dachowych, wynikają z postanowień obowiązujących przepisów techniczno-budowlanych odpowiednich dla danego kraju.

Z uwagi na rozprzestrzenianie ognia, pokrycia dachowe klasyfikuje się według normy PN-ENV 1187. Metodyka badań jest oparta na systemie odpowiednim badaniom w procedurze: niemieckiej, skandynawskiej, francuskiej i brytyjskiej. Oznaczone są odpowiednio: t1, t2, t3, t4. W poszczególnych metodach stosuje się następujące oddziaływania:

t1 – płonąca żagiew,

t2 – płonąca żagiew + wiatr,

t3 – płonąca żagiew + wiatr + promieniowanie cieplne,

t4 – metoda dwustopniowa, obejmująca zapalność oraz płonącą żagiew + wiatr + promieniowanie cieplne.

W Polsce przyjęto za podstawę klasyfikacji przekryć i pokryć dachowych metodę oznaczoną symbolem t1. Protan dostarczając membrany do konkretnych obiektów, dołącza w ramach dokumentacji informacje dotyczące klasyfikacji według normy PN-EN 13501-5 o symbolu BROOF (t1), dla konkretnego układu warstw. Membrany Protan zostały poddane badaniom na wielu rodzajach izolacji termicznej i podłoża budowlanego. Klasyfikacje na nierozprzestrzenianie ognia zewnętrznego przez pokrycie dachowe obejmują wszystkie produkty Protana.

Protan to norweska grupa przemysłowa, która jest światowym liderem w technologiach membranowych. Tworzy i dostarcza membrany, systemy dachowe, systemy wentylacji i tekstylia techniczne.